Wichelroedelopen en aardstralen: hoe werkt het?

Wichelroedelopen klinkt voor veel mensen als iets van vroeger: een man met een gevorkte tak die door een weiland loopt. Maar ik doe het nog elke week, met een professionele wichelroede met kurkgreep, en ik spoor er wateraders en aardstralen mee op onder bedden, wiegjes en hondenmanden. In dit artikel lees je wat aardstralen en wateraders zijn, hoe wichelroedelopen werkt, wat de boviswaarde is, waarom je bed op een storingsvrije plek moet staan en hoe je het zelf leert.

Wat zijn aardstralen?

Hier begint meteen de verwarring. De een bedoelt met aardstralen lijnen die over de grond lopen. Ik zie het anders: aardstralen zijn stralen die uit de grond omhoog komen. Die uitleg werkt in de praktijk het beste, en die houd ik aan zolang niemand het tegendeel bewijst.

De basis is een net van lijnen dat over de hele aarde ligt. De Duitse arts Ernst Hartmann (1915–1992) had patiënten met klachten die hij met de gewone geneeskunde niet kon verklaren. Met wichelroedelopen en duizenden metingen van de huidweerstand vond hij een vast patroon. Hij beschreef het in zijn boeken Geopathie (1954) en Krankheit als Standortproblem (1964). Wat blijkt uit zijn werk:

• Hartmann-lijnen zijn banen van ongeveer 21 cm breed.
• Ze liggen ongeveer 2 meter uit elkaar in noord-zuidrichting en 2,5 meter in oost-westrichting.
• Het net ligt overal, en hangt samen met het magnetisch veld van de aarde. Ook in jouw huis dus, tenzij dat wel heel erg klein is.

Daarnaast is er een tweede net, beschreven door de arts Manfred Curry, die hiermee samenwerkte met ingenieur Siegfried Wittmann. Volgens sommige bronnen is Wittmann de eigenlijke ontdekker. De Curry-lijnen lopen diagonaal (noordoost-zuidwest en noordwest-zuidoost), liggen zo'n 3 tot 4 meter uit elkaar en zijn 30 tot 80 cm breed. Curry vond dit net schadelijker dan dat van Hartmann.

Leg je die twee netten over elkaar, dan ontstaan er kruispunten. Kruispunten van Hartmann-lijnen onderling, van Curry-lijnen onderling, en plekken waar ze elkaar kruisen. Op díe plekken wordt de energie versterkt. Dat noem ik aardstralen. Heeft Curry gelijk, dan zijn de kruisingen van Curry-lijnen het meest ingrijpend.

Wat zijn wateraders en breuklijnen?

Een kruispunt op zich hoeft geen ramp te zijn. Maar loopt er een waterader onder, dan wordt het een ander verhaal.

Een waterader is een ondergrondse stroom water die niet verder kan zakken, omdat het op een harde laag ligt. Door de wrijving van het stromende water op die laag ontstaat tellurische straling. Water stroomt ook door breuken en kloven in gesteente, en ook die zones geven een verstoring aan het oppervlak. Wichelroedelopers vinden ze al eeuwen terug.

De natuur laat vaak zien waar een waterader loopt:

• Eiken die normaal kaarsrecht groeien, krijgen vreemde, gedraaide vormen.
• In een rij bomen of struiken gaan steeds dezelfde paar exemplaren dood.
• Honden gaan niet graag op een waterader of aardstraal liggen.

De combinatie is het probleem. Het energienet, versterkt op de kruispunten tot aardstralen, en dat weer versterkt door een waterader: dáár ontstaat een sterke, opgetelde verstoring uit de grond. Dit heet ook wel geopathische belasting, van het Griekse geo (aarde) en pathos (lijden). Wil je weten hoe dit zich verhoudt tot wifi, 5G en de velden van je bedrading, kijk dan op Soorten straling.

Hoe werkt wichelroedelopen?

Er is geen wetenschappelijk aanvaarde theorie. Toch gebruiken nutsbedrijven het in stilte, uit angst voor spot.

Het meest gangbare model: water dat door breuken stroomt, geeft een invloed die verticaal omhoog komt. Ik ga ervan uit dat je eigen lichaam het onbewust waarneemt. Je spieren reageren met minieme trekkingen in je handen. De wichelroede versterkt die kleine beweging: de tak gaat omlaag, de L-staven kruisen elkaar, de slinger zwaait.

Daaruit volgen twee belangrijke dingen:

• In het instrument zit geen magie. Een dure kristallen slinger werkt niet beter dan een sleutelbos aan een touwtje. Een goede wichelroede ligt wel prettig in de hand, en dat helpt je om ontspannen te werken.
• Je houding telt. De beste gemoedstoestand is "betrokken, maar niet gehecht". Je focust op wat je zoekt, maar wilt geen bepaald antwoord.

Stel daarom heldere vragen. Niet "is hier water?", want dan vind je ook de waterleiding. Wel: "Waar loopt een waterader die het hele jaar stroomt?"

Wat blijkt uit onderzoek naar wichelroedelopen?

Het grootste veldonderzoek komt van Hans-Dieter Betz, hoogleraar experimentele natuurkunde aan de Ludwig-Maximilians-Universiteit in München. Hij volgde tien jaar lang, in opdracht van de Duitse overheid, wichelroedelopers die voor ontwikkelingsbureau GTZ water zochten in droge gebieden. Hij publiceerde de resultaten in 1995 in de Journal of Scientific Exploration. Wat blijkt uit dit onderzoek: wichelroedeloper Hans Schröter wees bij meer dan duizend boringen plekken aan, met een gemiddeld slagingspercentage van boven de 80%, vaak op plekken waar eerdere boringen niets hadden opgeleverd (overzicht van het onderzoek, over Hans-Dieter Betz). In de gecontroleerde schuurproeven in München lagen de resultaten meestal op kansniveau, maar enkele individuele lopers scoorden significant. Het is dus een vaardigheid, en de een heeft er meer aanleg voor dan de ander.

Ook naar de plekken zelf is gekeken. Christoph Augner, Gerhard Hacker en Ilse Jekel deden in Salzburg een geblindeerd, gerandomiseerd experiment met 26 proefpersonen. Ze deden reactietaken op een plek die als geopathische storingszone was aangewezen en op een meer neutrale plek, zonder te weten waar ze zaten. Wat bleek: op de reactietijden was geen verschil te zien, maar het welbevinden was op de storingszone significant slechter dan op de neutrale plek. Het verscheen in 2010 in de Journal of Alternative and Complementary Medicine. En dat na een korte proef.

Waarom moet je bed op een storingsvrije plek staan?

Voor de industriële revolutie was het heel gewoon. Sliep je slecht, dan vroeg je "oom Ben" uit het dorp. Hij kwam langs met zijn wichelroede, je schoof je bed een meter opzij, en je sliep weer.

Je bed is de plek waar je het langst stil ligt. Je lichaam registreert een verstoring, ook als je het niet voelt, en past zich steeds aan. Dat kost energie. Klachten die vaak aan aardstralen en wateraders worden toegeschreven:

• slecht slapen (het meest voorkomend) en moe wakker worden na een lange nacht
• onrust, een kort lontje, zwaarmoedigheid
• migraine, krampen in de benen, gewrichtspijn
• bij kinderen: bedplassen, vaak oor- en neusontstekingen, huilbaby's zonder duidelijke reden

Baby's en jonge kinderen zijn extra gevoelig. Hun schedel is dunner, ze slapen veel langer en ze kunnen niet zelf verhuizen. Herken je dit? Je baby kruipt elke nacht naar dezelfde hoek van het bedje. Bij opa en oma slaapt hij als een roos, thuis niet. Dat zijn klassieke signalen.

J.G. Mieremet werkte begin vorige eeuw nauw samen met artsen en schreef er in 1939 een boekje over: Aardstralen, wichelroedes en onze gezondheid.

Hoe leer je zelf wichelroedelopen?

Soms rijd ik anderhalf uur om een waterader te ontstoren. Maar iedereen kan het leren. Daarom heb ik een gratis mini-cursus geschreven: wateraders ontstoren. Stap voor stap en met foto's leer je:

1. hoe je met twee wichelroedes wateraders en aardstralen opspoort;
2. waar je graniet legt: op de inkomende breedte van de waterader;
3. hoe je controleert of de verstoring echt weg is.

Ik werk bewust met graniet en niet met koper. Metaal reflecteert, en sommige vormen resoneren mee met frequenties. Dat wil je in deze tijd van kunstmatige straling niet.

Begin met oefenen voordat je je slaapkamer onderzoekt. Een paar tips:

• Leg je ja en nee vast. Vraag aan het begin: "Laat me mijn ja zien." En daarna je nee. Die reacties blijven voor jou altijd hetzelfde.
• Oefen met vragen waarvan je het antwoord kunt controleren. Laat iemand een munt onder een van drie kaarten leggen. Of zoek een waterleiding waarvan je weet waar hij loopt.

Welke wichelroede kies je?

Voor beginners zijn twee L-vormige roedes het makkelijkst.

• Wichelroede professioneel met kurkgreep: deze gebruik ik zelf. De kurkgreep ligt prettig in de hand, ook als je een hele woning doorloopt.
• Wichelroede met kurkgreep: een fijne instapper om mee te beginnen.
• Wichelroede messing Y-model: de moderne versie van de klassieke gevorkte tak.
• Wichelroede messing deelbaar: handig om mee te nemen.

Alles om zelf op onderzoek uit te gaan staat in de collectie Zelf onderzoeken.

Wat is een biotensor en wat is de boviswaarde?

Een biotensor is een fijne veer met een lusje of ring aan het eind. Hij werkt volgens hetzelfde principe als een slinger: hij versterkt de kleine, onbewuste bewegingen van je hand. Zelf werk ik vooral met de wichelroede en verdiep ik me minder in biotensoren. Toch vind ik ze heel interessant. Ik gebruik er een voor werken op afstand: woont iemand te ver weg om langs te komen, dan kijk ik met de biotensor op een plattegrond of er belasting door wateraders is.

Hét merk is Ökotensor. Het basismodel Ökotensor KH-427 ligt prettig in de hand en is betaalbaar. Alle modellen, ook de Vario en de deelbare versie, en uitleg vind je op Biotensor kopen.

Met een slinger of biotensor kun je ook de boviswaarde bepalen. Die schaal is bedacht door de Franse radiësthesist André Bovis (1871–1947). Je pendelt ermee de levensenergie van voeding en water:

Boviswaarde	Betekenis
0 – 3.000	ziekmakend
3.000 – 6.500	vitaliteitsrovend: kost je energie
6.500 – 9.000	vitaliserend
9.000 – 18.000	sterk vitaliserend

Ik testte het water uit mijn eigen kraan, gevitaliseerd met de MemonizerWATER. Ik kwam op enorme waarden, maar ik ben me ervan bewust dat ik dan niet neutraal ben. Dus liet ik het testen door een zeer ervaren pendelaar, die er redelijk sceptisch aan begon. Zijn conclusie: "Nou, ik kom in ieder geval boven de 25.000." Zes weken later, na al die tijd rondstuiteren in mijn auto, testte een andere pendelaar hetzelfde water: 11.700.

Wat kun je doen?

1. Onderzoek je slaapplek. Loop met je wichelroedes door de slaapkamer en de kinderkamer, of laat het doen met een meting aan huis.
2. Verplaats het bed of ontstoor de waterader. Soms is een meter opschuiven genoeg. Kan dat niet, leg dan graniet op de inkomende breedte van de waterader, zoals in de cursus.
3. Ruim je eigen bronnen op. Aardstralen staan los van de kunstmatige straling in een slaapkamer: de babyfoon, de telefoon naast het bed, de verlengdoos. Die meet je met een TriField TF2.
4. Harmoniseer de hele woning. Met een MemonizerCOMBI in het stopcontact. Op een driedimensionale meting van de geopathische belasting onder een slaapplaats is te zien dat het Memon-veld die verstoring flink dempt. Hoe Memon werkt, lees je op Werkt Memon echt?

Slaap je daarna op een schone plek, dan is ook geaard slapen een mooie volgende stap. Hoe je dat goed doet, lees je in Aarden en geaard slapen: zo doe je het goed.

Veelgestelde vragen

Kan iedereen leren wichelroedelopen?

Ja. Het is een vaardigheid die je met oefenen ontwikkelt. Begin met eenvoudige vragen waarvan je het antwoord kunt controleren, en leg je ja- en nee-reactie vast. Met de gratis mini-cursus en wat oefening los je zelf al een groot deel op.

Wat is het verschil tussen een aardstraal en een waterader?

Een aardstraal ontstaat op een kruispunt van Hartmann- of Curry-lijnen en straalt uit de grond omhoog. Een waterader is een ondergrondse waterstroom die tellurische straling geeft. Loopt een waterader onder een kruispunt, dan versterken ze elkaar.

Hoe weet ik of mijn bed op een waterader staat?

Signalen zijn slecht slapen op de ene plek en goed op de andere, of een kind dat steeds naar dezelfde hoek van het bedje kruipt. Zekerheid krijg je met een wichelroede.

Twijfel je of er een waterader onder jouw bed loopt, of wil je hulp bij het ontstoren? Neem contact op. Ik leer je graag zelf de wichelroede gebruiken, en verkoop je liever niets dan het verkeerde.