Zicht op een 5G zendmast: wat het doet met de straling in je woning

Dit is het uitzicht vanuit een appartement in het centrum van een stad. Mooi uitzicht, veel licht, en een 5G zendmast recht in beeld. Ik was er voor een meting. De bewoner sliep slecht, was moe en had hoofdpijn, en had het gevoel dat het sinds de verhuizing was begonnen. Dat gevoel klopte, en de meter liet zien waarom.

In dit stuk laat ik zien wat vrij zicht op een zendmast doet met de straling in je woning, waarom je dan naar twéé getallen moet kijken in plaats van één, waarom de waarden soms ineens omhoog schieten, en wat je eraan kunt doen. Met de meetgegevens erbij, want meten is weten.

Twee metingen: met zicht op de zendmast en zonder

Dit zijn de waarden in het appartement, gemeten met de Safe & Sound Pro II, op de plek waar de bewoner 's avonds zit. Ik noteer altijd twee getallen: de PEAK MAX (de hoogste piek die de meter heeft vastgehouden) en de AVG (het gemiddelde). Beide zijn hier hoog. Niet af en toe, maar continu.

Ter vergelijking: dit zijn de waarden in een willekeurige, gemiddelde stadswoning zonder zicht op een mast. Ook daar is straling, uiteraard, maar de pieken zijn lager en het gemiddelde is een fractie van wat je hierboven ziet. Het verschil tussen die twee schermpjes is het verschil tussen een muur ertussen en vrij zicht.

Waarom peak én gemiddelde allebei tellen

In Straling in je woning gebruikte ik de bokswedstrijd als beeld: de PEAK MAX is de hardste klap, de AVG is het aantal klappen. Van één harde klap kun je knock-out gaan, maar je hebt daarna tijd om bij te komen. Dat is de situatie in veel woningen: af en toe een hoge piek (de telefoon van de buurman die zoekt, de smartmeter die zijn dagverbruik verstuurt), en verder rust. Een incidenteel hoge peak is niet per se erg.

Anders wordt het als de pieken niet ophouden én het gemiddelde hoog is. Dan krijg je continu klappen en kom je nooit bij. Dat is wat een zendmast in het zicht doet: hij zendt 24 uur per dag, en je woning vangt hem zonder demping op. Continu een hoge peak plus een hoge AVG, en de kans op gezondheidsklachten is groot. De waarden hierboven zijn wat de bouwbiologische richtlijn SBM-2015 "extreem afwijkend" noemt: alles boven 1.000 µW/m² op een verblijfsplek. Hier zit het gemiddelde daar al ver boven, en dat is een ernstig hoge AVG.

Waarom zicht op een zendmast zoveel verschil maakt

Radiofrequente straling gedraagt zich als licht: hij gaat rechtdoor en wordt gedempt door alles wat ertussen zit. Een gemetselde muur, een naburig gebouw, een rij bomen — elk obstakel haalt een stuk weg. Bij vrij zicht is er niets dat dempt. Je raam is voor de mast wat een open deur is voor geluid. Op de begane grond met een gebouw ertussen kun je 50 meter van een mast wonen en lage waarden meten; op de vierde verdieping met vrij zicht kun je op 200 meter fors hoger zitten, omdat je precies in de hoofdbundel kijkt die de antennes op ooghoogte van de bovenverdiepingen richten.

Daarom is de vraag "hoe ver staat de mast?" minder belangrijk dan de vraag "zie ik hem vanuit mijn bed of mijn bank?" En daarom meet ik op de plek waar iemand zit of ligt, niet bij het raam, en zeker niet aan de bron.

Hoe kan dat? Ineens meet ik heel hoge waarden!

Stel, je hebt een TriField TF2 gekocht, je hebt de slag te pakken en het is relatief rustig in je woning. Tot je meter ineens lawaai begint te maken en uitslaat. Wat gebeurt er?

Dat kunnen verschillende dingen zijn. Eén daarvan: stel je woont in het altijd liefelijke edoch roemruchte Epe. Jij bent het groene poppetje op het plaatje. Toevallig staat er ook een "groene mast" (KPN) redelijk dichtbij. De masten zijn afgeregeld op normaal gebruik; de blauwe poppetjes geven de normale drukte in het centrum weer, en de twee dichtstbijzijnde masten kunnen dat fluitend aan.

Maar nu is er braderie in het dorp en iedereen moet foto's sturen op Facebook en in de app. De twee blauwe masten staan op knappen en de groene mast moet bijspringen. Die moet veel harder werken om al die foto's te versturen, want hij staat een stuk verder weg — en jij zit ertussen. Dat is één van de situaties waardoor je ineens een fors hogere meting krijgt. Een "beamforming-download", waarbij een 5G-mast zijn bundel gericht naar één gebruiker stuurt en jij toevallig in die lijn zit, is een andere.

Voor iemand met zicht op een mast is dit dagelijkse kost: elke avond als de wijk thuiskomt en gaat streamen, gaat het vermogen omhoog. Precies op het moment dat jij tot rust wilt komen.

Peter, 7 jaar, heeft geen last van straling

… maar Peter slaapt slecht en is veel moe. Want Peter weet ook niet waar je op moet letten en hoe je het moet duiden. Peter is de helft van een tweeling, zijn broertje heet Twan. Omdat ze in een ruim huis wonen hebben ze allebei een eigen kamer. Toch slaapt Peter vaak in de kamer van Twan, en spelen doen ze ook daar. Eigenlijk best raar: de kamer van Peter lijkt lichter, met een groot raam.

Tot je gaat meten. Bij Peter in de kamer meet ik een schrikbarend hoge 339.000 µW/m². Bij Twan nog geen 8% van die waarde. Kijk je uit Peters raam, dan zie je het: een zendmast, zowel C2000 als 4G en 5G, vrijwel zonder belemmering gericht op zijn kamer. Logisch dat Peter daar niet graag is. Kinderen voelen dat, ook al kunnen ze het niet benoemen; waarom zij extra gevoelig zijn lees je in straling en kinderen.

Harmoniseren met de MemonizerCOMBI hielp. Peter slaapt weer zoals het hoort.

Wat de wetenschap zegt: het Zweedse vakantiehuis

Dat zicht op een mast klachten geeft is geen anekdote van mij alleen. De Zweedse oncoloog Lennart Hardell en Mona Nilsson beschreven een gezin van vijf dat een vakantiehuis betrok op 125 meter van een zendmast met meerdere 5G-antennes (Annals of Clinical and Medical Case Reports, 2023). De ouders kregen slaapproblemen, hoofdpijn, vermoeidheid en een onregelmatige hartslag; de drie kinderen slaapproblemen, diarree, buikpijn, huiduitslag, hoofdpijn en emotionele klachten.

De meetwaarden buiten het vakantiehuis lagen tussen 9.000 en 43.400 µW/m². Thuis, zonder 5G-mast in de buurt, was het maximum 2.500 µW/m². Alle klachten verdwenen nadat het gezin terug naar huis ging. In hun overzicht van zeven van dit soort casussen (Reviews on Environmental Health, 2024) zien Hardell en Nilsson steeds hetzelfde patroon: klachten beginnen kort na installatie van 5G in het zicht, en verdwijnen zodra de blootstelling wegvalt. Ze noemen het het microgolfsyndroom.

Leg die 9.000–43.400 naast de schermpjes bovenaan dit artikel en naast Peters 339.000, en je begrijpt waarom ik dit onderwerp niet loslaat.

Veel zieken in het complex, en veel verhuizingen

Terug naar het appartementencomplex van de eerste foto. Wat mij daar opviel, en wat de bewoner bevestigde: er wonen veel zieke mensen. Niet ziek toen ze er kwamen wonen, ziek geworden daarna. Slecht slapen, uitputting, hoofdpijn, hartkloppingen, de bekende lijst. En het verloop is groot: mensen vertrekken weer, vaak zonder te weten waarom ze zich hier slechter voelen dan ergens anders.

Dit hoor ik vaker, en steeds van hetzelfde type woning: appartementen in stadscentra, hoger gelegen, met zicht op een mast of met een mast op het eigen dak. Ik kan niet bewijzen dat de mast de oorzaak is van elke individuele klacht; daar is een meting per woning en een medisch dossier voor nodig. Maar het patroon is hetzelfde als in de Zweedse casussen, en de meetwaarden zijn hetzelfde of hoger. Als je in zo'n complex woont en je herkent dit, laat het dan meten voordat je concludeert dat het "aan jou" ligt.

Meten is weten, zeker als het om straling gaat

Twee voorbeelden van één dag waarop weer bleek waarom je niet moet gokken maar meten. Persoon A: al een tijd allerlei klachten, veel geprobeerd. Een deel van het probleem bleek in de thermostaat te zitten. Persoon B: branderig gevoel, slapeloze nachten, stress. Er bleek een enorm elektromagnetisch veld op de gasleiding te staan. Zie dat de netbeheerder maar eens aan het verstand te brengen; bureaucratie ten top, terwijl het urgentie ten top is.

Geen van beiden had een zendmast in het zicht. Het punt is: zonder meting weet je niet waar het vandaan komt, en ga je maatregelen nemen tegen de verkeerde bron. Met zicht op een mast is het omgekeerd: daar is de bron overduidelijk, maar zonder meting weet je niet hoe erg het is en op welke plekken in huis.

Wat kun je doen als je zicht hebt op een zendmast?

1. Meet, en meet de goede getallen. Je wilt PEAK MAX én AVG, op de plek waar je slaapt en de plek waar je zit. Met een Safe & Sound Pro II zie je beide direct; met de TriField zie je de piek en hoor je aan het geluid hoe continu het is. Meet 's avonds, als de wijk thuis is, niet alleen overdag.

2. Verplaats wat te verplaatsen is. Het bed weg van de raamzijde, of naar een kamer aan de andere kant van de woning. Bij Peter scheelde één kamer 92%. Dat kost niets.

3. Overweeg stralingswerende vitrage, alleen hier. Ik ben geen voorstander van afschermen, en in afschermen tegen straling leg ik uit waarom. Maar dit is de uitzondering die ik daar zelf noem: één duidelijke bron, van buiten, door het raam. Dan reflecteert de vitrage naar buiten en niet naar je slaapkamer. Doe het doordacht, na de meting, alleen aan de kant van de mast.

4. Harmoniseer. De mast gaat niet weg en zenden doet hij 24 uur per dag. De MemonizerCOMBI haalt de straling niet weg — je meter geeft na plaatsing dezelfde waarden — maar zorgt dat je cellen er niet meer op reageren. Peer-reviewed, dubbelblind en celbiologisch getoetst; de onderzoeken staan op wetenschap over straling. Bij Peter was dit wat het verschil maakte, en bij het appartement uit de eerste foto ook.

5. Kom in actie vóór je over je tolerantiegrens heen bent. Eenmaal daaroverheen wordt terugkomen een stuk lastiger; zie is EHS-schade permanent? Als je nu al slecht slaapt en moe bent sinds de verhuizing, wacht dan niet tot de volgende klacht erbij komt.

Twijfel je wat er bij jou speelt? Laat mij komen voor een meting aan huis, dan brengen we het samen in kaart, met dezelfde meters als op de foto's hierboven.

Neem te allen tijde notie van mijn disclaimer!